Σήμερα ανήμερα Δεκαπενταύγουστου, χιλιάδες πιστοί σ’ όλη την χώρα θα σπεύσουν να προσκυνήσουν την χάρη της Παναγίας. Το ιερότερο πρόσωπο της ορθοδοξίας, δοξάζεται σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, αλλά και του εξωτερικού όπου υπάρχουν Έλληνες ομογενείς.
Δεν είναι τυχαίο, πως οι πιστοί έχουν μέσα από τις παραδόσεις τους, πολλούς τρόπους για να την χαρακτηρίσουν. Η Παναγία είναι Αμόλυντη, είναι Ανθοφορούσα, είναι Ασπροφορούσα, είναι Γοργοεπήκοος, είναι Βλέπουσα, είναι Δεομένη, είναι Δακρυρροούσα, είναι Εγγυήτρια, είναι Διακονούσα, είναι Θαλασσομάχισσα, είναι Ελεούσα, είναι Κοσμοσωτήρα, είναι Ζωοδότρα, είναι Μαυρομαντιλούσα, είναι Ελευθερώτρια, είναι Hλιόκαλη, είναι Χρυσοπηγή, είναι Παντάνασσα, είναι Χρυσομαλλούσα, είναι Χρυσαυγή, είναι Κυρά των Αγγέλων, είναι Καθαρωτάτη, είναι Φανερωμένη, είναι Φωτολάμπουσα, είναι Πλατυτέρα, είναι Γερόντισσα, είναι Βρεφοκρατουσα, είναι Αρχοντοπαναγιά, είναι Γαλατιανή, είναι η Παναγιά των τσοπάνων και πολλά ακόμη για τους πιστούς. 
Τα δύο βασικά κριτήρια, με τα οποία εκφράζονται τα ονόματα της Παναγίας, είναι ο τόπος, στον οποίο βρίσκεται η εικόνα και ο τρόπος που έχει γίνει η εικονογράφηση της.
Ως εκ τούτου, υπάρχει, η Παναγία η Κανάλα στην Κύθνο, η Παναγία Σουμελά, η Παναγία η Λιμνιά στη Λίμνη Ευβοίας, η Παναγία Κύκκου στην Κύπρο, η Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα, η Παναγία η Αγιασώτισσα στην Αγιάσο του Ολύμπου και η Παναγία η Φοδελιώτισσα στο Φόδελε του Ηρακλείου Κρήτης.
Υπάρχουν, όμως, και άλλοι χαρακτηρισμοί που προσδιορίζουν το σημείο όπου βρίσκεται χτισμένος ο ναός, όπως: Παναγία Σπηλιανή, που βρίσκεται στο Πυθαγόρειο Σάμου αλλά και στη Νίσυρο, Παναγία Γκρεμιώτισσα που βρίσκεται στην Ιο, Παναγία Σαραντασκαλιώτισσα στον Μαραθόκαμπο Σάμου, Παναγία Θαλασσινή στην Ανδρο, που είναι χτισμένη σε βράχο μέσα στη θάλασσα, Παναγία η Κρεμαστή στην Ηλεία όπου η Μονή κρέμεται από έναν βράχο
Πάνω από χίλιες είναι οι ονομασίες που έχει η Παναγία. Εκατοντάδες είναι οι παραδόσεις και οι θρύλοι που ο λαός με τη βαθιά πίστη του, της έχει αποδώσει.
Η ύπαρξη αυτής της πλούσιας ονοματολογίας δεν σημαίνει απλώς, μια συναισθηματική σχέση του λαού με την Παναγία, αλλά κυρίως το γεγονός ότι μέσα από αυτόν τον πλούτο των ονομάτων επισημαινόταν η σημασία του προσώπου, για τη Σωτηρία του κόσμου.
Άλλωστε, και η γιορτή της Κοίμησης αυτό ακριβώς συμβολίζει, την καταπάτηση του Θανάτου. Γι αυτό και τιμάται ως το Πάσχα του καλοκαιριού και η προετοιμασία των πιστών αρχίζει από την 1η Αυγούστου με τη νηστεία που διαρκεί δεκαπέντε μέρες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου